خلوتی با وحشی بافقی
شمارهٔ ۳۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوشا در پای او مردن خدایا بخت آنم دهنشان اینچنین بختی کجا یابم نشانم ده
۲
نثاری خواهم ای جان آفرین شایستهٔ پایشپر از نقد وفا و مهر یک گنجینه جانم ده
۳
سخن بسیار و فرصت کم خدایا وصل چون دادینمی‌بخشی اگر طول زمان طی لسانم ده
۴
سگ خواری کش عشقم به گردن طوق خرسندیاگر خوان امیدی گستری یک استخوانم ده
صفحهٔ ۱ از ۲