خلوتی با وحشی بافقی
شمارهٔ ۳۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گرفته رنگ ز خون دلم چو لاله پیالهز بسکه بی تو خورم خون دل پیاله پیاله
۲
خوش است بزمگه یار و نالهٔ نی مطربز دست یار کشیدن میان لاله پیاله
۳
صفای خاطر رندان ز چله خانه نیابیبه دیر رو که پر است از می دو ساله پیاله
۴
بود علامت باران اشک خرمی ماشبی که بادهٔ روشن مه است و هاله پیاله
صفحهٔ ۱ از ۲