خلوتی با صغیر اصفهانی
شمارهٔ ۱۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
قضا چو جاری و ساری بنا رضا و رضاستخوشا کسی که به رغبت رضا به حکم قضاست
۲
کسی که گشت به حکم قضا رضا زان پسقضا رود به رضای وی این جزای رضاست
۳
ز بندگان خدا نی عجب خداوندیکه قطره واصل دریا چو میشود دریاست
۴
اگر بقا طلبی باری از فنا مگریزهمین فنا که گریزی از آن تو عین بقاست
صفحهٔ ۱ از ۳