خلوتی با صغیر اصفهانی
شمارهٔ ۱۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دیگرم پروای خویش اندیشهٔ بیگانه نیستبزم جانم را ضیا جز از رخ جانانه نیست
۲
چون درآمد یارم اندر خلوت دل زانسرایخویش هم رفتم که دیدم جای هر بیگانه نیست
۳
زاهدان از صحبت ما نیستند آگه بلیصحبت عشقست آخر قصه و افسانه نیست
۴
عشق از معشوق خیزد بر دل عاشق زندآری از شمع است آتش از پر پروانه نیست
صفحهٔ ۱ از ۲