خلوتی با صغیر اصفهانی
شمارهٔ ۱۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیا ای عید مشتاقان که از هجر دو ابرویتهلالی گشت پشت روزه داران مه رویت
۲
نه دین از کفر بشناسم نه روز از شب که بگذارددمی افتم بفکر خویشتن یاد رخ و مویت
۳
فراهم می‌کنم بهر خود اسباب پریشانیکه شاید نسبتی پیدا کند حالم بگیسویت
۴
نگشتی سجده گاه خلق عالم تا ابد کعبهنکردی در ازل گر سجده بر محراب ابرویت
صفحهٔ ۱ از ۲