خلوتی با صغیر اصفهانی
شمارهٔ ۱۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در دور ما چه جور بشر با بشر نکردبرپا کدام فتنه و آشوب و شر نکرد
۲
جمعیتی ندید که از هم جدا نساختمعمورهٔی نیافت که زیر و زبر نکرد
۳
وه کادمی به آدمی از دیو سیرتیکرد آنچه جانور بدگر جانور نکرد
۴
از جمله کارها که جنایت شمرده اندکار دگر نماند که این خیره سر نکرد
صفحهٔ ۱ از ۳