خلوتی با صغیر اصفهانی
شمارهٔ ۱۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
قربان آن زمان که زمان و مکان نبوداو بود و حرفی از من و ما در میان نبود
۲
غافل ز کسب سود و زیان خود از عدمسوی وجود ره سپر این کاروان نبود
۳
معنی نداشت شرح فراق و حدیث وصلشکر و شکایت این همه ورد زبان نبود
۴
اعجاز انبیا و کرامات اولیاسحر و فسانه در بر خلق جهان نبود
صفحهٔ ۱ از ۴