خلوتی با صغیر اصفهانی
شمارهٔ ۲۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز جان خویش اگر عاشقان نظر گیرندگمان مکن نظر از روی یار برگیرند
۲
مرا بکشت غم یار لیک از آن شادمکه کشتگان غمش زندگی ز سر گیرند
۳
مرا ز حالت مجنون خبر دهند دو دوستروا بود که ز احوال هم خبر گیرند
۴
غلام همت آن رهروان چالاکمکه از دو کون ره عالم دگر گیرند
صفحهٔ ۱ از ۲