خلوتی با صغیر اصفهانی
شمارهٔ ۲۰۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آینه چون جلوه گاه روی جانان می‌شودروی جانان ظاهر و آئینه پنهان میشود
۲
نیست شد چون آینه در حسن دلبر لاجرمهر صفات دلبری از وی نمایان میشود
۳
حسن آن معشوق را آئینه انسانست لیکاز هزاران یکنفر در رتبه انسان میشود
۴
در خرابات آی کز راه کرم پیر مغانمیدهد آبیکه جسم از خوردنش جانمیشود
صفحهٔ ۱ از ۲