خلوتی با صغیر اصفهانی
شمارهٔ ۲۲۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما را به یمن عشق روا از توکام شدصد شکر کار ما به محبت تمام شد
۲
دوشین به بزم قصهٔ خوبان همی گذشتتا عاقبت به نام تو ختم کلام شد
۳
زین بعد ما و عشق تو زیرا که پیش از اینپختیم هر خیال به عشق تو خام شد
۴
با یاد موی و روی تو ما را چه سالهاهی شام و صبح گشت و همی صبح و شام شد
صفحهٔ ۱ از ۳