خلوتی با صغیر اصفهانی
شمارهٔ ۲۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دانی که دل بدلبر جانی چسان رسیدکوشید در طریق طلب تا بجان رسید
۲
تا هر دو کون را ننهادیم زیر پایکی دست ما بدامن آندل ستان رسید
۳
تیغی است ابرویش که از آن تیغ هر کسیمقتول شد بزندگی جاودان رسید
۴
آمد خیال یار ببر از شرار عشقای دل کباب شو که بما میهمان رسید
صفحهٔ ۱ از ۲