خلوتی با صغیر اصفهانی
شمارهٔ ۲۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بخدا رسد هر آن دل که پی هوا نباشدبلی از هوا چو بگذشت بجز خدا نباشد
۲
بره طلب سراپا شده‌ام قدم که رهروبطریق عشق بایست کم از صبا نباشد
۳
چو بلای عشق نبود بجهان دگر بلاییکه باین بلا دلی نیست که مبتلا نباشد
۴
چو تو خیر خلق خواهی همه خیر پیشت آیدکه برای نیک جز نیک دگر جزا نباشد
صفحهٔ ۱ از ۲