خلوتی با صغیر اصفهانی
شمارهٔ ۲۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نگارا جانم از هجر تو نالان تا بکی باشدچو گیسوی تو احوالم پریشان تابکی باشد
۲
بیاد طره همچون شب و رخسار چون روزتشب و روزم بپیش دیده یکسان تا بکی باشد
۳
بزن بر خرمنم یکباره آتش همچو پروانهچو شمعم جان بناکامی گدازان تا بکی باشد
۴
پی چاه زنخدان و سر زلف چو زنجیرتدلم چونیوسف اندر چاه و زندان تا بکی باشد
صفحهٔ ۱ از ۲