خلوتی با صغیر اصفهانی
شمارهٔ ۲۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بندهٔ پادشهی باش که درویش بودپا بدنیا زده و عاقبت اندیش بود
۲
نیست هرگز خبری پیش ز خود باخبرانکانکه دارد خبری بی خبر از خویش بود
۳
گر خدا می‌طلبی از دل درویش طلببخدا عرش الهی دل درویش بود
۴
پس از این راست رو و پیش رو قافله باشراست رو در همه جا از همه کس پیش بود
صفحهٔ ۱ از ۲