خلوتی با صغیر اصفهانی
شمارهٔ ۲۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بحشر عفو اله ار پناه خواهد بودمراد گرچه زیان از گناه خواهد بود
۲
نهفته می خور و اندیشه از گناه مکنکه لطف پیر مغان عذرخواه خواهد بود
۳
ز طاعتی که کنی بهر خلق از آن اندیشکه آن رفیق ترا دزد راه خواهد بود
۴
اگر ز روی ریا جامه ات سفید کنیبحشر روی تو بی شک سیاه خواهد بود
صفحهٔ ۱ از ۲