خلوتی با صغیر اصفهانی
شمارهٔ ۲۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دیدی چگونه عزم سفر آن نگار کردآسان گذشت و سخت بما روزگار کرد
۲
غم درد رنج غصه تعب گریه ناله آهما را به این دو چار برفت و دچار کرد
۳
زنجیر زلف یار بنازم که یک نظرهر عاقلش بدید جنون اختیار کرد
۴
با عشق هیبتی است که هر جا ز ره رسیداز آن مقام عقل و دل و دین فرار کرد
صفحهٔ ۱ از ۲