خلوتی با صغیر اصفهانی
شمارهٔ ۲۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اهل دل بر در دل حلقه چو رندانه زدندنه در کعبه دگر نی در بتخانه زدند
۲
می و میخواره و ساقی همه دیدند یکیعارفان از می‌توحید چو پیمانه زدند
۳
عاشقان پا بسر جان بنهادند آنگاهدست در زلف خم اندر خم جانانه زدند
۴
دل صد چاک بدان طره تواند ره بردبی سبب خود بجنون مردم فرزانه زدند
صفحهٔ ۱ از ۲