خلوتی با صغیر اصفهانی
شمارهٔ ۲۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
قبله ی عشاق طاق ابروی یار است و بسمذهب این دلدادگان را عشق دلدار است و بس
۲
هر کسی باشد بذوقی زنده و عشاق راآنچه دارد زنده ذوق دیدن یار است و بس
۳
خواهی ار دیدار او را دیدهٔ خودبین به بندزانکه گر خود را نبینی او پدیدار است و بس
۴
هر کجا باشد دلی در دام او باشد اسیرنی دل من در خم زلفش گرفتار است و بس
صفحهٔ ۱ از ۲