خلوتی با صغیر اصفهانی
شمارهٔ ۲۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از آب دیده تا ندهی شستشوی خویشپاکان نمی دهند تو را ره بکوی خویش
۲
در آرزوی گنج عبث جستجو کنیای بیخبر چرا نکنی جستجوی خویش
۳
عمر ابد ز چشمهٔ حیوان مجو مریزبر خاک بهر آب بقا آبروی خویش
۴
یک ساغرم خراب ابد ساخت از چه خماین باده کرده پیرمغان در سبوی خویش
صفحهٔ ۱ از ۲