خلوتی با صغیر اصفهانی
شمارهٔ ۳۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا دل به مهر آن بت عیار بسته‌اماز هر دو کون دیده بیکبار بسته‌ام
۲
عشق بتی فتاده چنان در سرم که دستاز کیش خود کشیده و زنار بسته‌ام
۳
روزم سیاه و حال پریشان بود مدامزاندم که دل به طرهٔ دلدار بسته‌ام
۴
از خاندان زاهد خود بین بریده‌امالفت به خانوادهٔ خمار بسته‌ام
صفحهٔ ۱ از ۲