خلوتی با صغیر اصفهانی
شمارهٔ ۳۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ببوسهٔ لب ساقی بس آرزو دارمبسان شیشهٔ می‌گریه در گلو دارم
۲
بیاد چاک گریبان یار و غبغب اوهمیشه سر بگریبان غم فرو دارم
۳
چه صورتی تو که من در تو خویش مینگرمبدان قیاس که آئینه روبرو دارم
۴
ز داغ لاله رخان من که دیده‌ام دریاستکجا هوای گلستان کنار جو دارم
صفحهٔ ۱ از ۲