خلوتی با صغیر اصفهانی
شمارهٔ ۳۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق یارب چه قماریست که نشناختهایمبا وجودیکه به نزدش دل و دین باختهایم
۲
یوسفا ما به تماشای ترنج ذقنتدست ببریده و بر خویش نپرداختهایم
۳
گرچه هم پنجهٔ شیریم بهنگام مصافپیش آهوی دو چشمت سپر انداختهایم
۴
بر تن ما نکند آتش دوزخ اثریکه بآتشکدهٔ عشق تو بگداختهایم
صفحهٔ ۱ از ۲