خلوتی با صغیر اصفهانی
شمارهٔ ۳۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ساقی آن می‌بقدح کن که چو ما نوش کنیمهر چه جز دوست بود جمله فراموش کنیم
۲
آتش افروخته غم یکقدح آب عنب آرتا که این آتش افروخته خاموش کنیم
۳
خرد و هوش بود مایهٔ غم خوردن ماباده بخشای که دفع خرد و هوش کنیم
۴
هوشیارا تو و دانشوری و عقل و صلاحما برآنیم که خود بیخود و مدهوش کنیم
صفحهٔ ۱ از ۳