خلوتی با صغیر اصفهانی
شمارهٔ ۳۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گریم بکار دل من و دل هم بکار مناین است روزگار دل و روزگار من
۲
گفتم که اختیار دل آرم بکف کنونبینم که هست در کف دل اختیار من
۳
بس در دل است داغ عزیزان عجب مدارگر بعد مرگ لاله دمد از مزار من
۴
با اینکه ناامید ز خویشم بلطف دوستدارد امیدها دل امیدوار من
صفحهٔ ۱ از ۳