خلوتی با صغیر اصفهانی
شمارهٔ ۳۵۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوش بود دیده ز جان بستن و جانان دیدنرحمت وصل پس از زحمت هجران دیدن
۲
هان مخوانید بخلدم که به طوبی ارزدیک نظر قامت آن سرو خرامان دیدن
۳
چه بهشتی تو که دیدار تو را هر که بدیدکرد صرف نظر از روضهٔ رضوان دیدن
۴
اشک ریزد بصر از دیدن روی تو که نیستدیده را طاقت خورشید درخشان دیدن
صفحهٔ ۱ از ۳