خلوتی با صغیر اصفهانی
شمارهٔ ۳۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دری به از در یکتای با صفای سخنخرد نیافت بگنجینهٔ خدای سخن
۲
سخن بهای دو عالم توان شود‌ام ادو کون می‌نتواند شود بهای سخن
۳
کند ز فیض نظر خاک تیره زر آنکومس وجود رساند به کیمیای سخن
۴
سخن درست بگوی و همیشه باقی باشکی باقی است سخنگوی در بقای سخن
صفحهٔ ۱ از ۳