خلوتی با صغیر اصفهانی
شمارهٔ ۳۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یوسف رخی به چاه ذقن بسته راه منبخت نگون ببین که نگون گشته چاه من
۲
از من جمال خویش نهان کردنت ز چیستماند مگر بروی تو جای نگاه من
۳
زلفت که آشیان دلم بود شد پریشبنگر فلک چه کرد به روز سیاه من
۴
دادم عنان به عشق و ندانم چه میکندکوه غم تو با تن مانند کاه من
صفحهٔ ۱ از ۲