خلوتی با صغیر اصفهانی
شمارهٔ ۳۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نگذاشت غم تنگ دهانت اثر از منجز نام بجا نیست نشان دگر از من
۲
برقی است خیال تو که بر خرمن جانمهرگاه زند هیچ نماند اثر از من
۳
بیرون نروم از خط فرمان تو هرگزمانند قلم گر زنی ایدوست سر از من
۴
پرواز کنم باز به یاد لب بامتصد بار فلک گر شکند بال و پر از من
صفحهٔ ۱ از ۳