خلوتی با صغیر اصفهانی
شمارهٔ ۳۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از غبار خودنمائیها عمل را پاک کندانه تا حاصل دهد پنهان بزیر خاک کن
۲
تا جمال شاهد مقصودت آید در نظرزنگ غفلت پاک از آئینهٔ ادراک کن
۳
عالم اکبر توئی هم‌صحبت عالم گزیندر وجود خویش سیر انجم و افلاک کن
۴
از سبک روحی کند شبنم سوی گردون سفربهر معراج حقیقت خویش را چالاک کن
صفحهٔ ۱ از ۲