خلوتی با صغیر اصفهانی
شمارهٔ ۳۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دی گفت زاهد از دو جهان چون گذشته‌ایگفتم خموش باش تو عاشق نگشته‌ای
۲
تو پای بند آنچه من از وی گذشته‌اممن در کمند آنکه تو از وی گذشته‌ای
۳
داند یکی سعیدم و خواند یکی شقیای کلک صنع تا چه به نامم نوشته‌ای
۴
هل خرقه چاک ماند و سوزن مجو که چونسوزن رسد هر آینه محتاج رشته‌ای
صفحهٔ ۱ از ۲