خلوتی با صغیر اصفهانی
شمارهٔ ۳۷۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چیست دنیا در ره سیل فنا ویرانه‌ایدل نبندد بر چنین ویرانه جز دیوانه‌ای
۲
ساده شو تا نقش حکمت درپذیری زان که طفلدرپذیرد چون که مادر خواندش افسانه‌ای
۳
آب و خاک و سعی دهقان محض روپوش است و بسقدرت حق است کارد دانه‌ها از دانه‌ای
۴
جمع کن افراد را با خود پی انجام کاراره با دندانه‌ها برد نه با دندانه‌ای
صفحهٔ ۱ از ۲