خلوتی با صغیر اصفهانی
شمارهٔ ۳۹۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
الا که از می‌نخوت مدام بیخود و مستیبخود نگر که چه بودی چه میشوی چه هستی
۲
گرت بچرخ برین جا دهد بلندی طالعاگر نه تن بتواضع دهی ملاف که پستی
۳
چو در سجود خودستی مگو خدای پرستمخداپرست شوی آنزمان که خود نپرستی
۴
بغیر دوست بت است آنچه را که در نظر آریرسی بمنصب خلت چون آن بتان بشکستی
صفحهٔ ۱ از ۲