خلوتی با صغیر اصفهانی
شمارهٔ ۳۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا کی دلا خموشی یکدم برآر زاریتا چند پرده پوشی تا چند پرده داری
۲
گر باده ماند باقی از بزم بی نخاقیجامی بیار ساقی مردیم از خماری
۳
در بزم شاد و خندان بنشسته شهسوارانبردند گوی میدان طفلان به نی سواری
۴
شایستهٔ نمایش هشیاریست و دانشتا چند جهد و کوشش بر ضد هوشیاری
صفحهٔ ۱ از ۲