خلوتی با صغیر اصفهانی
شمارهٔ ۴۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نتوان گفت رخت را قمر آری آریکه تو هستی ز قمر خوبتر آری آری
۲
بهم آویخته زلفین سیاهت نی نیزنگیان ریخته بر یکدگر آری آری
۳
جلوه‌ات از در و دیوار پدیدار امانیست هر بی‌بصر اهل نظر آری آری
۴
جهل بوجهل عجیب است ولی نیست عجباز نبی معجز شق القمر آری آری
صفحهٔ ۱ از ۳