خلوتی با صغیر اصفهانی
شمارهٔ ۴۰۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر نوازی ز کرم یا که کشی یا که به بندیما پسندیم بخود آنچه تو بر ما به پسندی
۲
میبری هر که دلی دارد و خواهی دل دیگرآخر ای ترک پی غارت دل تا کی و چندی
۳
گردن هر که به بینی به کمند است فلکراجز تو ای عشق که بر گردن افلاک کمندی
۴
با قد یار همی خلق نمایند مثالتخوش سرافراز تو ای سرو بدین بخت بلندی
صفحهٔ ۱ از ۲