خلوتی با صغیر اصفهانی
شمارهٔ ۴۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
منه به زمرهٔ انعام نام انسانیکه برتر از ملک آمد مقام انسانی
۲
به چشمهٔ حیوان ننگرد بچشم طمعدو جرعه هرکه بنوشد ز جام انسانی
۳
زهی مرام مقدس که مسلک رسل استهمه مقدمه بهر مرام انسانی
۴
بجای ماند از آن جبرئیل در ره عشقکه دید طی شود این ره بگام انسانی
صفحهٔ ۱ از ۲