خلوتی با صغیر اصفهانی
شمارهٔ ۴۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا در ره مقصود به تشویش نیفتیاز قافله باید که پس و پیش نیفتی
۲
آزاد توانی شدن از دام دو گیتیزنهار به دام هوس خویش نیفتی
۳
افتادنت از بام فلک غصه نداردهشدار ز بام دل درویش نیفتی
۴
خوی سبعیت بهل ای دوست که چون کلبدر جامهٔ هر خستهٔ دل ریش نیفتی
صفحهٔ ۱ از ۲