خلوتی با صغیر اصفهانی
شمارهٔ ۵۳ - نصیحت
مثنویات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بکن پندی سرور آور ز من گوشگرت فرسود غم بر دفع آن کوش
۲
ظهور غم بود از نارضائیرضا شو تا زغم یابی رهائی
۳
حقیقت نارضائی خود ملال استچرا گفتن بکار ذوالجلال است
۴
چرا گفتن بکار حق فضولی استسزای آن فضولی این ملولی است
صفحهٔ ۱ از ۱