خلوتی با میلی
شمارهٔ ۱۳۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زلف پر چین پی صیدم چو پراکنده کنددانه دام بلا، خال فریبنده کند
۲
میرم از شوق و به سوی تو نیایم، که مبادبیخودیهای دلم پیش تو شرمنده کند
۳
همچو شمعی که بود در کف طفلی، شب وصلهر زمانم کشد و هر نفسم زنده کند
۴
باز یارب چه خیال است جفاجوی مراکه بسی مردمی از چشم فریبنده کند
صفحهٔ ۱ از ۲