خلوتی با میلی
شمارهٔ ۱۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سخن آن مست کجا با من مدهوش کندمگر از سرزنش غیر فراموش کند
۲
فرصت حرف چو یابم، ز رقیبان گویمتا به این حیله ز من هم سخنی گوش کند
۳
در سخن آیم و از بس که کنم بی‌تابیچون گل از شرم برافروزد و خاموش کند
۴
قاصد از آرزوی وصل چنان بی‌خبر استکه به سویش رود و نامه فراموش کند
صفحهٔ ۱ از ۲