خلوتی با میلی
شمارهٔ ۱۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باز دل چشم هوس در پی داغی داردباز پروانه ما رو به چراغی دارد
۲
میرود بیسر و پا، سر به هوا، ناپرواباز شوریدهدل، آشفته دماغی دارد
۳
عمرها پای طلب داشت به دامان شکیبباز افتاده به راهیّ و سراغی دارد
۴
شب ز سودای تو با داغ جنون دلگیرمکه درین خانه تاریک، چراغی دارد؟
صفحهٔ ۱ از ۲