خلوتی با فصیحی هروی
شمارهٔ ۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شه محبتم و ملک غم بلاد منستعمارت جگر از شعله عدل و داد منست
۲
جهان دردم و کنعانیان نیند آگهکه نور دیده یعقوب در سواد منست
۳
درین چمن چو ببینی گیاه تشنه‌لبیز شعله آب دهش کان گل مراد منست
۴
خزان گلشن خویشم ولیک عالم رابهارم و نفس روح قدس باد منست
صفحهٔ ۱ از ۲