خلوتی با فصیحی هروی
شمارهٔ ۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من آن صیدم که صیادم جنونستنشاط افزای جانم خاک و خونست
۲
برات ما بر آن کشور نوشتندکه از آوازه مستی مصونست
۳
به بزم عشق کانجا شرم ساقیستنوای ناله ما ارغنونست
۴
دمی از گریه ناسودم هماناسرشت چشمم از طوفان خونست
صفحهٔ ۱ از ۲