خلوتی با فصیحی هروی
شمارهٔ ۱۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کو جنون تا هر نفس لب در سراغی گم شودسینه همچون موج در گرداب داغی گم شود
۲
تنگ چشمی بین که در بزم قدح‌نوشان شوقخواهش پروانه در دود چراغی گم شود
۳
شوق اگر اینست مغز آشفتگان دوست رانکهت فردوس ترسم در دماغی گم شود
۴
گم شود تا کی لبم در نوش خند عافیتبخت کو تا در مبارک باد داغی گم شود
صفحهٔ ۱ از ۲