خلوتی با فصیحی هروی
شمارهٔ ۱۳۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا توانی در ترازوی هوس بی سنگ باشچون گل آزادگی بیزار از آب و رنگ باش
۲
حسن اگر در دیده چون نازت دهد جا پا منهخوش نشین ناله‌های زار چون آهنگ باش
۳
چون خزان آید در دل چون گل از شش سوگشایدر بهاران غنچه‌سان در بسته و دلتنگ باش
۴
در گلستان جنون دستان رسوایی بزنعقل گو خار سر دیوار نام و ننگ باش
صفحهٔ ۱ از ۲