خلوتی با فصیحی هروی
شمارهٔ ۱۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
متاع اشک گر آتش بود برو بفروشوگرنه از مژه بستان برو به جو بفروش
۲
چو کاروان هوس دررسد ز راه حرمبگیر ذلت و صد چشمه آبرو بفروش
۳
برهنه شو چو گل داغ و از خزان مندیشبه هر بها که ستانند رنگ و بو بفروش
۴
شود گر از کرم عشق مو به مویت دلبه نیم غمزه آن چشم فتنه‌جو بفروش
صفحهٔ ۱ از ۲