خلوتی با فصیحی هروی
شمارهٔ ۱۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دیده را گم داشتم عمری و اکنون یافتمگر نیامد نکهت پیراهنی چون یافتم
۲
از غرور عافیت می‌کردمش از گل سراغعاقبت اندر میان دجله خون یافتم
۳
تشنگی می‌داشتم بستند دریا و سرابآخرالامر این گهر در جیب جیحون یافتم
۴
ناله دیرآشنای گوش لیلایم از آنخویش را گم کردم و در جان مجنون یافتم
صفحهٔ ۱ از ۲