خلوتی با فصیحی هروی
شمارهٔ ۱۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شب که غمهای ترا پرده‌نشین می‌کردماز تبسم لب زخمی شکرین می‌کردم
۲
هجر می‌سوخت دلم را و من از دیده خویشنظری در خور آن روی گزین می‌کردم
۳
گرد اوراق پریشان نفس می‌گشتمانتخاب نفس بازپسین می‌کردم
۴
سجده می‌ریخت ز سر تا قدمم در ره دوستهمه را چیده ز ره بار جبین می‌کردم
صفحهٔ ۱ از ۲