خلوتی با فصیحی هروی
شمارهٔ ۱۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
لب زخم ستمم مژده ماتم دارمگوش داغم خبر مردن مرهم دارم
۲
نوبهارا به شمیم گل عیشم مفریبکه من این ناله زار از دل خرم دارم
۳
تشنگی در جگرم مست زلال طربستکه درین بادیه صد چشمه زمزم دارم
۴
کرده صد بار شهیدم ستم ناز و هنوزنفسی توشه‌کش آه دمادم دارم
صفحهٔ ۱ از ۲