خلوتی با فصیحی هروی
شمارهٔ ۱۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ارمغان از بینوایی غم به گلشن می‌برموز تهی‌دستی به بلبل تحفه شیون می‌برم
۲
چاک دردم خانه‌زاد سینه بلبل نه گلنامه شوق گریبان سوی دامن می‌برم
۳
در عبادت‌خانه خورشید و مه جای چراغتیره‌روزی از در و دیوار گلخن می‌برم
۴
جلوه هم دارم ولی از بهر کاهل بینشاناول از مصر نکویی چشم روشن می‌برم
صفحهٔ ۱ از ۲